ook samenwerking moet duurzaam zijn
De samenwerking met de Klasis GPM pp Lease is altijd goed geweest maar we merken dat niet iedere voorzitter dezelfde prioriteiten heeft. Het blijft mensenwerk en daardoor wisselt de focus per voorzitter. We hebben nu het geluk dat de voorzitter van Klasis pp Lease intussen voorzitter van de synode is geworden. Dus…..naar Ambon om de projectleider van stichting Bintari aan hem voorstellen en te praten over hoe onze samenwerking geformaliseerd zou kunnen worden. Het leverde een goed gesprek op zoals altijd met Caq Sapulette. Hij is nog even gemotiveerd en gedreven als altijd. Het rentmeesterschap waar de bijbel over spreekt neemt hij zeer serieus.
Caq Sapulette ligt toe waar de prio’s van de synode liggen en hoe we door het afsluiten van een MoU (memorandum of understanding) ons programma breder onder de aandacht kunnen brengen en de samenwerking formaliseren en bestendigen. Breder betekent in dit geval; ons bereik vergroten naar alle regio’s binnen de provincies Maluku en Noord-Maluku. Happy Green Islands zal worden gekoppeld aan zijn stafmedewerker die leiding geeft aan de milieuprogramma’s van de GPM. Caq Sapulette is voorstander van het afsluiten van eenzelfde overeenkomst met de jongerenvereniging van de GPM, de AMGPM. Ook daar is inmiddels overleg over met dank aan Leny Latul, de voormalig voorzitter van AMGPM.
We verlaten het kantoor van de synode GPM in goed gemoed en brengen een eindje verderop samen met Vency en Kris van Bintari een toost uit op een effectieve dag met goede vooruitzichten! Blij om te merken dat de consistente inzet van afgelopen jaren heeft geleid tot vertrouwen bij veel invloedrijke leiders. Dat opgebouwde vertrouwen laat belangrijke deuren gemakkelijk open gaan. Volgende stap is een overeenkomst met PGI (Persatuan Gereja Indonesia), het verbindingskantoor van alle kerken in Indonesia. We willen graag samenwerken met alle religieuze instituten. Niet alleen in de Molukken en niet alleen met de GPM. Afval kent geen grenzen, geen eigenaren en geen geloof. Afval raakt ons allemaal! Vandaar…..
samenwerking met universiteit Pattimura
Met de faculteit techniek van de openbare universiteit Pattimura (UnPatti) werken we al langer samen. Nu onze ambities verder worden verbreed ontstaat ook de behoefte om met meer faculteiten samen te werken. We namen Vency Rugebregt mee. Ook Vency kennen we al veel langer. Ze is docent op de faculteit rechten en heeft daardoor een veel breder maatschappelijk netwerk. Welke instelling heeft geen juridisch adviseur nodig? Bovendien is Vency gemotiveerd en bereid om Happy Green Islands te helpen met het zonder kosten opstellen van de overeenkomsten. Ze denkt na over hoe zij vanaf Ambon ook sturing zou kunnen geven aan Toma Majo Lease, onze partnerorganisatie op Saparua. Aansluitend op weer een constructief overleg nam ze ons mee naar de directeur van de Technische hogeschool, PoliTeknik. Volgende ontmoeting zal met de rector van de christelijk univeriteit zijn (UKIM). Vency regelt ook dat. Wordt vervolgd 🙂
academici en toegepaste wetenschap
nodig voor een geïntegreerde aanpak
Happy Green Islands heeft twee nieuwe bestuursleden met een wetenschappelijke achtergrond. Dat heeft invloed op ons programma voor de komende jaren. Zaïda en Rintati willen het optillen naar een wetenschappelijk niveau. Dat betekent meer onderzoek, meer onderbouwing en verzamelen van data, wereldwijd. Daarvoor is de samenwerking met zowel universiteiten als hogescholen van groot belang. Komende maanden werken we aan het formaliseren van die samenwerking.
plastic recycling op kleine schaal
Robert Behr, zet zich samen met zijn echtgenote Coby de Fretes al jaren in voor het dorp Ema, een afgelegen dorp in de bergen van Ambon. Het is hen gelukt om samenwerking te vinden met het lokale dorpsbestuur, lokale stichting en de jongerenvereniging. Een Leerhuis (rumah belajar) is opgezet waar kinderen van het dorp milieu educatie krijgen. Zelf zit Robert uren achter de machines die hij zelf heeft gebouwd en waarmee hij het lokaal verzamelde plastic recycled. Intussen is ervaring opgebouwd die hij graag deelt. Robert maakt nu producten die lokaal ook bruikbaar zijn. Volgende stap is het productieproces zo inrichten dat het ook tot een positieve financiële balance gaat leiden. Zeker weten dat hem dat gaat lukken! Deze mensen geven niet gemakkelijk op 🙂 Robert leidt ook mensen op die hem kunnen opvolgen en vervangen. Echt top!
Bank Sampah Banda
Magafiera, de man in het witte shirt, is de afvalheld van de Molukken wat ons betreft. Al 20 jaar zet hij zich in om zijn eiland vrij van zwerfafval te maken. Hij krijgt steun van verschillende kanten maar nog steeds niet genoeg om alles te kunnen doen waar hij van droomt. In het verleden hebben we samen gesprekken gehad op het kantoor van de gouverneur van de Molukken maar dat heeft nog steeds niet geleid tot structurele financiële oplossingen. Zijn team werkt op intrinsieke motivatie en doorzettingsvermogen. De geringe financiële beloning nemen ze voor lief. Happy Green Islands neemt zijn team mee in het programma capacity building dat we in samenwerking met Wilde Ganzen in Nederland aan het organiseren zijn. Lokale NGO’s worden daarin geschoold en getraind om zelfstandig naar funding te zoeken en hun marketing, communicatie en administratieve organisatie te verbeteren. Wilde Ganzen werkt daartoe samen met SatuNama, een stichting die is gevestigd in Jogjakarta.
Magafiera en zijn team werken hard en houden vol. Nu ook gesteund door de inzet van stichting Bintari. Maar met de groei van de economie op Banda neemt ook de hoeveelheid afval toe. Onderstaande foto is van vanochtend. Kijk naar de vertwijfelde blikken van dit echtpaar op hun boot. De overheid blijft afwachten op het initiatief vanuit de gemeenschap. Ook het team van de Indonesische stichting Bintari moet dat erkennen. We zien dat initiatieven door de gemeenschappen werken, maar nog te langzaam. Wil je hen helpen? Meld je dan aan via de website. We brengen je graag in contact met één van de vele actieve gemeenschappen in ons netwerk, waar dan ook in Indonesië. Veel middelen hebben we niet, het is allemaal vrijwilligerswerk, maar we kennen wel heel veel mensen die weten wat rentmeesterschap is en hoe je dat waar kunt maken. TOMA!
Dit beeld willen we niet. Wie wel?
